Sedef Cicegi
Mahkeme salonunda, seksen yaşlarındaki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı. Adam inatçı bakışlarla, suskun ninenin ağlamaktan iyice çukurlaşmış gözlerini ve bıkkın bakışlarını süzüyordu. Hakim tok sesiyle, yaşlı kadına:
“Anlat teyze, neden boÅŸanmak istiyorsun?”
Yaşlı kadın, derin bir nefes çektikten sonra baş örtüsüyle ağzını aralayıp, kısılmış sesiyle konuşmaya başladı.
“Bu herif yetti gayri, 50 yıldır bezdirdi hayattan…”
Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda… Sessizlik, bu tür haberleri her gün manÅŸet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu. Kim bilir nasıl bir manÅŸet atacaklardı, yaÅŸanmış 50 yılın ardından? Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı… Kadın neler diyecekti ? Herkes, onu dinliyordu. YaÅŸlı kadının gözleri doldu ve devam etti:
“Bizim bir sedef çiçeÄŸi vardı çok sevdiÄŸim… O bilmez… 50 yıl önceydi …. O çiçeÄŸi bana verdiÄŸi çiçekler arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı onları yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya baÅŸladı. O zaman adak adadım. Her gece güneÅŸ açmadan önce, bir tas suyla sulayacağım onu diye… Ä°yi gelirmiÅŸ derlerdi. 50 yıl oldu, bu herif bir gece kalkıp bir kerede bu çiçeÄŸi ben sulayayım demedi. Taa ki geçen geceye kadar…O gece takatim kesilmiÅŸ uyuyakalmışım… Ben, böyle bir adamla 50 yıl geçirdim. Hayatımı, umudumu, her ÅŸeyimi verdim. Ondan hiç bir ÅŸey görmedim. Bir kerecik olsun, benim bildiÄŸim görevlerden birisini yapmasını bekledim. Onsuz daha iyiyim, yemin ederim.”
Hakim yaşlı adama dönerek;
-”DiyeceÄŸin bir ÅŸey var mi, baba?” dedi.
Yaşlı adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye, o ana kadar suçlanmış olmanın utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi. Tane tane konuştu :
-”AskerliÄŸimi Reisicumhur köşkünde bahçıvan olarak yaptım. O bahçenin, görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime’mi de orada tanıdım. Sedefleri de… Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. Ä°lk evlendiÄŸimiz günlerin birinde, boyun aÄŸrısı nedeniyle, onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertleÅŸir, kötüleÅŸir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansın, gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun… Lafım geçmedi… O günlerde, tesadüf, bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona: “Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim… Her gece onu uyandırdım ve onu seyrettim. O sevdiÄŸim kadını, yavrusu bildiÄŸi çiçekleri sularken seyrettim. Her gece, o çiçek ben oldum sanki…” dedi adam. O yaÅŸtaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle…
“Her gece, o yattıktan sonra uyandım. Saksıdaki suyu boÅŸalttım. Sedef, gece sulanmayı sevmez, hakim bey… Geçen gece de… YaÅŸlılık… Ben de uyanamadım. Uyandıramadım… Çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi. Suçlandım… Sesimi çıkartamadım…”
Sevdadan chat sohbet muhabbet ask Din Guncel
