Sen Uzaklardayken

Karanlik bir odadayim. Yüregime senin nefesini çekiyorum. Aynalar yüzüme gülüyor alayli alayli. Aynalarda sensizligimi ve bakamadigim yüzünü görüyorum. Ne kadar uzaksin bana? Basimi çevirdigimde göremiyorum gözlerini, oysa kalbimde hissediyorum kalbinin kipirtilarini. Bir yaz yagmuruydu seni alip götüren. Söz vermistin oysa bir sonbahar aksami dönecegim diye… kalbime sonbahar geldi… sen yine gelmedin.

Sigindim; biçare sensizligime, senin yerini tutmasa bile… Yinede bir umut besliyorum ölümle yogrulmus ve sen gittin gideli dallarini köküne salmis ay isigi ile beslenen yüregimde. Artik ne günesin dogmasina izin veriyor nede yagmurun yagmasina yüregim. Sen gittin diye… Çocuksu duygularimla besliyorum gitmesin, terk etmesin diye beni yüregim. Masal kahramanlarimda terk etti beni, suçlu benmisim gibi. Bembeyaz asklarda kaldi doyasiya kullanamadigim gülümsemelerim.

Sen gittin gideli yildizlara takilir gönlüm, inadima resmini çizer, ölüm kokan yildizlar; ben bayilirim. Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde, kosarim kavusmak, koklamak, sarilmak için sana; her adim uçurum olur… ölürüm. Her adim sen olur. Uyanirim; gözlerimden bir damla sen düser, aglamakli olurum. Gecenin karanligi korkutur, göz yaslarim bogar beni. Bulut bulut sen gelirsin “kurtuldum” derim… alir beni sensizlige atarsin. Ben aglarim. “Biraz eskitilmiste olsa senin bu sevda” gel gel de al diye çiglik atarim yildizlar sagir olurcasina.

Sana dokunmak istedigimde uzaktaydin, uyudugumda gecede, beklerken kayiptin. Yalan kadar dogru, gerçek kadar aci, dokunacak kadar yakin, göremedigim kadar uzaktin.

Sen uzaktin…

Sen uzaklardayken
Ben yildizlari seyrettim
Tutam tutam isiklarini çekip içime.

Sen uzaklardayken
Ben gidisini cizdim,
Yildizlardan aldigim beyazlarla.
Karanligi tuval yapip ayriligi yok ettim.

Sen uzaklardayken
Ben yildizlari boyadim, ölümle.
Ayriligi soktum aralarina, anlasinlar ask acisini diye.
Ay’i öldürdüm, sensizligimi hatirlatmasin diye.

Sen uzaklardayken
Ben siirlerini okudum çatlamis fisiltilarla.
Bin kez dokundum yazamadiklarina
Anlamaya çalistim anlatamadiklarini.

Sen uzaklardayken
Ben senli hayaller kurdum,
Kimsesiz çocuklardan çaldigim hayal tozlari ile.
Yüzüne bakamadim aglatirsin diye.

Sen uzaklardayken
Ben kaderimi parçaladim.
Yazgimizin degismesini istedim.
Yasanmis tüm günahlari üstlenip atesinle kavruldum.

Sen uzaklardayken
Ben göz yaslarima sevgimi gömdüm.
Dudaklarimdan çikan her sözcükte hayat bulsun,
Yüregime serpilsin diye.

Sen uzaklardayken
Ben mum isigina resmini çizdim.
Mum gibi bu ayrilik erisin diye.

Sen uzaklardayken
Ben, beni birakip gittigin yoldan hiç ayrilmadim.
Her giden otobüsün arkasindan el sallayip,
Her gelen otobüste inmeni bekledim…

Sen uzaklardayken
Ben…
Hep dönmeni bekledim…